کاش مهدی به جهان چهره هویدا میکرد
گره از مشکل پیچیده ی ما وا میکرد
کاش می آمد و با آمدنش از ره لطف
قبر مخفی شده ی فاطمه پیدا میکرد

***

ساقی بسوخت و در میخانه نیز هم

کوثر بسوخت ، ساقر و پیما نه نیز هم
شمعی نبود شمع علی بود گل که بود؟

بال و پری بسوخت و پروانه نیز هم
زهرا بسوخت شعله آتش در آن میان

قرآن بسوخت دختر دردانه نیز هم
تدفین و هفت هیچ ،مراسم تشییع هم نداشت

آمد، بماند، رفت ، غریبانه نیز هم
درداغ او در غم او گریه، مویه، آه

کافی نبود ناله ی جانانه نیز هم
ای مسلمین خانه ی رب دارد احترام

ای مسلمین سر در این خانه نیز هم
هل ناصر ینصرنی لحظه ای نخواند

در زیر در میان در و کاشانه نیز هم
تابوت را بدید نه تنها حزین نشد

زد برروی اجل خنده ی مستانه نیزهم
پهلو شکست، سینه شکست، بازوان شکست

زهرا شکست و محسن دردانه نیز هم
یک طفل بی گناه که به دنیا نیامده

کشتند و با او مادر حنانه نیز هم
عاقل شود منکر این روضه های ما

حق دارد او عالم و دیوانه نیز هم

خدایا به سوز دل مولا علی(ع) و به پهلوی بشکسته ی زهرای مرضیه(س)
قَسمت می دهیم که فرج منتقم شان را برسانی ... آمین